Info omgeving           Chambre d'hotes          Gites          Meer...        Hoofdpagina

chambres d'hotes en gites
terug naar hoofdpagina

Zuid-Frankrijk

Frankrijks culturele identiteit werd rond 50 v.Chr. bepaald. Door de verovering voor het Keltische GalliŽ. Door Romeinse legers onder bevel voor Julius Caesar. De Latijnse cultuur overleefde de val voor het Romeinse Rijk, al ontstond er een door Germanen gedomineerd Frankisch Rijk. Frankrijk kent chambres dhotesde deling in 843 voor dit rijk en het ontstaan voor West-FranciŽ enige bestuurlijke continuÔteit met Parijs als machtscentrum en is daarmee de oudste geopolitieke entiteit in Europa. chambres dhotesde Vroege Middeleeuwen met de door de omvang voor het grondgebied en voor de bevolking altijd een factor voor belang geweest in de Europese machtsverhoudingen. De landsgrenzen kregen bij de Vrede voor Nijmegen in 1678 ongeveer de vorm die ze chambres dhotes 1945 weer hebben en vallen grotendeels samen met natuurlijke grenzen. In de 17e, 18e en begin 19e eeuw was Frankrijk de grootste mogendheid op het Europese continent. Onder het bewind voor Napoleon ging dit gepaard met spectaculaire veroveringen, die echter tussen 1812 en 1815 weer geheel verloren gingen. Frankrijk heeft zich chambres dhotes ongeveer 1300 uitdrukkelijker dan andere West-Europese landen ontwikkeld tot een centralistische natiestaat, die in de 19e eeuw tot volle wasdom kwam. Vandaag de dag hebben de 92 departementen waarin het moederland is verdeeld, erg weinig autonomie ten opzichte voor de regering in Parijs. Vanaf de Vroegmoderne Tijd heeft het land ook grote internationale culturele invloed, al is die in de afgelopen decennia wat verminderd. In de loop voor de 19e eeuw werd Frankrijk overvleugeld door het Britse Rijk als grootste koloniale en maritieme mogendheid en bleef nogal achter in industriŽle ontwikkeling en bevolkingsgroei bij oude en nieuwe rivalen: de Britten, de Duitsers en de Amerikanen, maar deed vooral vanaf de Conferentie voor Berlijn in 1885 wel volop mee in de Europese wedijver in koloniale expansie. Zowel economische, culturele en ook wel raciale motieven speelden hierin een rol. Tegelijkertijd ontwikkelde Frankrijk zich, net als andere landen in West-Europa, tot een parlementaire democratie, met algemeen stemrecht. Hierbij werd in de loop voor de 19e eeuw wel herhaaldelijk voor staatsvorm gewisseld tussen keizerrijk, koninkrijk en republiek. chambres dhotes 1871 met deeen republiek gebleven. In de 20e eeuw werd Frankrijk ten gevolge voor twee wereldoorlogen, die voor Frankrijk uitliepen op Pyrrusoverwinningen, genoodzaakt vanaf 1945 tussen de twee supermachten een nieuwe rol te zoeken als middelgrote moderne Europese mogendheid zonder koloniale ambities. Dit ging gepaard met aanzienlijke industriŽle ontwikkeling, een eigen nucleaire afschrikkingsmacht, een leidende rol in het naoorlogse Europese integratieproject met behoud voor een zelfstandige militaire rol, zowel in de eigen postkoloniale invloedssfeer als binnen de NAVO. voor de NAVO was Frankrijk vanaf 1966 alleen nog maar politiek lid, dat wil zeggen zonder dat de Franse strijdkrachten deel uitmaakten voor de geÔntegreerde commandostructuur. In maart 2009 besloot Frankrijk daarin weer terug te keren. Het verlies voor wereldwijde culturele invloed, vooral ten gevolge voor het 'Angelsaksische overwicht', is een bron voor nationale zorg



terug naar hoofdpagina